Autor: Ian Tregillis
Przekład: Bartosz Czartoryski
Wydawnictwo: SQN
Premiera: 20.07.2016
Liczba stron: 455
Zaraz
po tym, jak naukowiec i zegarmistrz Christiaan Huygens stworzył w XVII wieku
pierwszego klakiera, Holandia powołała do życia mechaniczną armię. Nie trzeba
było długo czekać, żeby legion mosiężnych piechurów pomaszerował na
Westminster. Królestwo Niderlandów stało się supermocarstwem dzierżącym
niepodzielną władzę w Europie.
Trzy stulecia później stan rzeczy nadal się utrzymuje. Jedynie Francja zawzięcie broni swoich przekonań, że każdy powinien mieć prawo do wolności, niezależnie czy zbudowany jest z ciała, czy mosiądzu. Po dziesięcioleciach zawieruchy wojennej Holandii i Francji udało się osiągnąć kruchy rozejm.
Ale jeden zuchwały klakier o imieniu Jax nie może już dłużej znieść geas – niewolniczych więzi ze swoimi panami. Jak tylko nadarzy się okazja, wyciągnie mechaniczną rękę po wolność, a konsekwencje jego ucieczki zatrząsną fundamentami Mosiężnego Tronu.
Trzy stulecia później stan rzeczy nadal się utrzymuje. Jedynie Francja zawzięcie broni swoich przekonań, że każdy powinien mieć prawo do wolności, niezależnie czy zbudowany jest z ciała, czy mosiądzu. Po dziesięcioleciach zawieruchy wojennej Holandii i Francji udało się osiągnąć kruchy rozejm.
Ale jeden zuchwały klakier o imieniu Jax nie może już dłużej znieść geas – niewolniczych więzi ze swoimi panami. Jak tylko nadarzy się okazja, wyciągnie mechaniczną rękę po wolność, a konsekwencje jego ucieczki zatrząsną fundamentami Mosiężnego Tronu.
Niechętnie przyznaję, że
nie wiem, co mam o tej książce napisać. Można by pomyśleć, że nie powinnam mieć
trudności z czytaniem i zrecenzowaniem czegoś, co tematyką trafia w moje
ulubione klimaty, ale tutaj coś po prostu nie zaskoczyło. Przez większość czasu
nie wiedziałam, co się dzieje i o czym w ogóle czytam, miałam wrażenie, jakby
coś ważnego i istotnego w całej akcji umknęło mojej uwadze i nie chciało wrócić
na swoje miejsce. Miałam spore problemy z wczuciem się w akcję, w ogóle nie
mogłam skupić się na czytaniu, przez co nie dość, że szło mi to bardzo opornie,
to w międzyczasie udało mi się przeczytać trzy inne książki.
O historii nie mogę
powiedzieć złego słowa, gdyż jest naprawdę ciekawa i fascynująca. Zawiera kilka
różnych wątków, które pod koniec znajdują wspólne ujście, zagadki i tajemnice z
pierwszych stron rozwiązują się na ostatnich. Dodatkowo sporo akcji, mniej lub
bardziej brutalne sceny, dużo wulgaryzmów i rozlewu krwi. Sami więc widzicie,
że nie są to same flaki z olejem. Owszem, są fragmenty, przy których można się
wynudzić, lecz mimo wszystko na powolne tempo narzekać nie można.
Jednak rzecz, która w
tej książce podobała mi się najbardziej, to oprawa graficzna. Jezu, ta okładka
podbiła moje serce szybciej niż jakakolwiek inna! Zawsze podobały mi się
steampunkowe motywy, więc to jest czysta uczta dla moich oczu. Zatem największa
część mojej oceny jest właśnie za to cudowne wydanie.
Krótko podsumowując, Mechaniczny to książka, która z
pewnością podbije serca wielu fanów fantastyki. Jako pierwszy tom w serii jest
całkiem przyzwoitym początkiem, wielu czytelników wciągnie i nie odpuści aż do
końca. Ja jednak czuję się mocno zawiedziona, gdyż pomimo tej cudownej i
przyciągającej wzrok okładki nie znalazłam dla siebie nic, co wspominałabym z
uśmiechem na ustach. Spore nadzieje pokładam w dalszych tomach, jednak mimo
wszystko będę ją polecać.
5/10
Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 3,4 cm
Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 3,4 cm
