Autor: M. J. Arlidge
Przekład: Agnieszka Brodzik
Wydanie: Czwarta Strona
Premiera: 7.10.2015
Liczba stron: 432
W
dzielnicy czerwonych latarni ginie mężczyzna. Zabójca jest bezlitosny. Pozbawia
swoją ofiarę serca, które parę godzin później zostaje dostarczone rodzinie
przez kuriera. Następne dni przynoszą kolejne ofiary. Giną zawsze mężczyźni.
Helen Grace myślała, że po swoim ostatnim śledztwie przeżyła już wszystko, co najgorsze. Nie sądziła, że wkrótce znów będzie musiała stawić czoło seryjnemu mordercy oraz własnym traumom i lękom…
Helen Grace myślała, że po swoim ostatnim śledztwie przeżyła już wszystko, co najgorsze. Nie sądziła, że wkrótce znów będzie musiała stawić czoło seryjnemu mordercy oraz własnym traumom i lękom…
Ene,
due, śmierć | Powiedz panno gdzie ty śpisz
Inspektor Grace wraca do pracy
po niedawnym przeprowadzeniu śledztwa, które dość poważnie nadszarpnęło jej
psychikę. I tym razem ma do czynienia z seryjnym mordercą, a ofiarami są
wyłącznie mężczyźni korzystający z usług prostytutek. Zabójca jest wyjątkowo
brutalny – pozbawia zmarłych serc i w jakiś sposób przekazuje je w ręce ich
rodzin. Helen zbiera zespół, próbując nie podpaść nowej, denerwującej szefowej
i wspólnie starają się doprowadzić tę serię nieprzyjemnych zabójstw do samego
końca. Nie będzie jednak łatwo, gdyż Grace jeszcze nie do końca pozbierała się
po poprzednim bliskim spotkaniu z mordercą i przez to może zostać odsunięta od
sprawy. Czy uda jej się pokonać własne lęki i słabości i zatrzymać zabójcę,
zanim będzie za późno?
Sięgałam po tę książkę z drżącymi
rękami i niepohamowaną ekscytacją. Nie mogłam się doczekać, aż w końcu zagłębię
się w kolejny tom jednej z moich ulubionych serii i tak, jak oczekiwałam, ani
trochę się nie zawiodłam. Krótkie rozdziały i wartka akcja nie pozwalały mi
oderwać się od lektury, z każdą stroną chciałam więcej i więcej, tak że nawet
nie zauważyłam, a przebrnęłam przez ostatnią stronę.
Oprócz idealnie stworzonego portretu mordercy i jego motywów dostajemy także solidną dawkę informacji o życiu prywatnym Helen Grace, które też nie należy do najmniej skomplikowanych. A jakby to wszystko się znudziło, do akcji wkracza znienawidzona przeze mnie dziennikarka Emilia Garanita, Rita Skeeter kryminalnego półświatka Southampton. Ach, jak ja tej babki nienawidzę!
Książka zawiera wiele rzeczy, które mogą porządnie zaskoczyć czytelnika, w ten przyjemny i nieprzyjemny sposób. Po pierwsze, przez strony przewijało się kilka polskich postaci, co było dość zabawnym akcentem. Najbardziej jednak wmurowało mnie w fotel przez zakończenie, które wyobrażałam sobie zupełnie inaczej. Za to ogromny plus dla autora!
Oprócz idealnie stworzonego portretu mordercy i jego motywów dostajemy także solidną dawkę informacji o życiu prywatnym Helen Grace, które też nie należy do najmniej skomplikowanych. A jakby to wszystko się znudziło, do akcji wkracza znienawidzona przeze mnie dziennikarka Emilia Garanita, Rita Skeeter kryminalnego półświatka Southampton. Ach, jak ja tej babki nienawidzę!
Książka zawiera wiele rzeczy, które mogą porządnie zaskoczyć czytelnika, w ten przyjemny i nieprzyjemny sposób. Po pierwsze, przez strony przewijało się kilka polskich postaci, co było dość zabawnym akcentem. Najbardziej jednak wmurowało mnie w fotel przez zakończenie, które wyobrażałam sobie zupełnie inaczej. Za to ogromny plus dla autora!
Powiedz
panno gdzie ty śpisz to bardzo wciągający i momentami mrożący krew w
żyłach kryminał, nie pozwalający oderwać się od czytania nawet na krótką
chwilę. Utrzymany na takim samym poziomie jak poprzedni tom w serii, a może
nawet i trochę lepszy. Gwarantuję, że przy czytaniu tej książki nie sposób się
nudzić!
9/10
Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 3 cm
Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 3 cm
