Biblioteczka Blanki: Maggie Stiefvater

Wyścig śmierci

12:24:00

Tytuł oryginału: The Scorpio Races
Autor: Maggie Stiefvater
Przekład: Małgorzata Kafel
Wydawnictwo: Wilga
Premiera: 3.10.2012
Liczba stron: 488

Każdego roku na wyspie Thisby odbywa się Wyścig Skorpiona. Jeźdźcy na swoich rumakach, pięknych, lecz śmiertelnie niebezpiecznych koniach wodnych muszą zrobić wszystko, aby dotrzeć do mety. Stawka jest wysoka – życie albo śmierć.
On – dziewiętnastoletni Sean Kendrick – zwyciężył w wyścigu już cztery razy. Tej jesieni będzie walczył nie tylko o przeżycie, lecz także o swoją przyszłość i ukochanego rumaka.
Ona – Kate „Puck” Connolly – jest pierwszą kobietą, która odważyła się wystartować w wyścigu. Musi wygrać, aby ocalić swoją rodzinę i dom.
Zwycięzca może być tylko jeden.

Szczerze mówiąc, gdy zabierałam się za tę książkę, nie wiedziałam, czego się spodziewać. Wiadomo, że opis przedstawia wszystko, co powinnam wiedzieć, ale jednak wciąż czułam się tak, jakbym nie do końca rozumiała, co czytam. Niby mówią, że książka nie przypomina mi niczego, co do tej pory czytałam, ale są w błędzie. A może to moja wina? W każdym razie widzę duże podobieństwo do Tytanów Victorii Scott, które zostały wydane ponad trzy lata później. No, ale nie o tym chciałam mówić…

Chociaż na początku miałam duże problemy z wciągnięciem się w historię, a książka zwyczajnie mnie nudziła, nagle akcja ruszyła jak z kopyta i nie mogłam przestać czytać. Niemalże wszystko mnie zachwycało, począwszy od eich uisce*, przez Seana i Puck, na samym wyścigu kończąc. Chociaż nie znalazłam w tej książce nic odkrywczego i świeżego, miałam wrażenie, że pierwszy raz spotykam się z tak wspaniałą historią.
* Już spieszę z wyjaśnieniem! Te dziwne wyrazy, które widzicie, to nic innego jak (w języku irlandzkim) nazwa stworzenia, które według podań celtyckich nawiedza morza i jeziora, przybierając czasem postać pięknego, lśniącego konia. Ten, kto ulegnie pokusie i go dosiądzie, zostaje porwany w głębiny i tam pożarty (str. 8). Na wyspie Thisby te konie są niemałą atrakcją, i to one biorą udział w listopadowych wyścigach.

Słów kilka o głównych bohaterach. Nie będę się rozwodzić na temat ich życia, bo to bez sensu, ale w dużym skrócie – musicie wiedzieć, że zarówno Sean, jak i Kate mają dość ciężko i muszą być odważni i samodzielni, aby przetrwać. Obydwoje kochają konie, jeździectwo to ich pasja, sposób na życie. Są bardzo silni i wytrwali w swoich postanowieniach. Podziwiam Puck za to, że zgłosiła się do wyścigu jako pierwsza kobieta, i za to, jak dzielnie zniosła wszystkie trudy z tym związane.
Oczywiście książka młodzieżowa bez wątku miłosnego byłaby niczym, dlatego i tutaj takowy znajdziemy. Ale! Muszę przyznać, że czegoś tak wspaniałego dawno nie widziałam. Nie jest to miłość od pierwszego wejrzenia, nie znajdziecie tutaj złamanych serc, ckliwych wyznań i zakazanego związku. Cały urok polega na tym, że choć romans jest, przez cały czas pozostaje w cieniu i nie jest tak oczywisty i zachłanny, jak w innych książkach.

Mimo tego, że nie jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, odnoszę wrażenie, że książka jest utrzymana na zupełnie innym poziomie niż reszta jej powieści. Może jest to spowodowane tym, że powstała na początku kariery autorki, a może ilością czasu, jaki poświęciła na stworzenie tej książki, co możemy przeczytać w odautorskiej notce na końcu. Chociaż świetnie wykreowanych bohaterów i wciągającą historię możemy znaleźć także w innych utworach pani Stiefvater, tutaj mamy coś, co nadaję książce nutkę magii.

Wyścig śmierci to dobra, a nawet bardzo dobra książka, o wciągającej historii i ciekawych bohaterach. Nie czułam się jednak tak, jakbym czytała coś nowego, czego już wcześniej nie znałam –a szkoda, bo tego właśnie oczekiwałam. Chociaż moja ocena może nie być adekwatna do recenzji, moim zdaniem powieść zasługuje właśnie na siódemkę.

7/10
Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 3,4 cm

6/10

Złodzieje snów

12:00:00

Tytuł oryginału: The Dream Thieves

Autor: Maggie Stiefvater
Przekład: Piotr Kucharski
Wydawnictwo: Uroboros
Premiera: 18.03.2015
Liczba stron: 478

Jeśli moglibyście kraść przedmioty ze swoich snów, co byście zabrali? Ronan Lynch ma sekret. Sekret, który ukrywa przed innymi, a czasem nawet przed samym sobą. Ronan potrafi kraść przedmioty ze snów. Nie jest jedyną osobą, która ich pragnie.
Ronan wciąż głębiej zapada się w swoich snach, które stają się coraz bardziej realne i coraz mocniej wkraczają w jego życie na jawie. Teraz, gdy przebudziła się linia mocy dookoła Cabeswater, nic już nie będzie takie samo.
Tymczasem pewien tajemniczy Szary Mężczyzna szuka artefaktu, który pozwoliłby kraść przedmioty ze snów, i przypuszcza, że Ronan go ma.
Czy czwórka przyjaciół – Ronan, Gansey, Blue i Adam – poradzi sobie z tym, co szykuje dla nich los, i czy w końcu uda im się znaleźć legendarnego Króla Kruków – Glendowera?

Król Kruków | Złodzieje snów | Wiedźma z lustra | The Raven King

Czy mieliście kiedykolwiek taką sytuację, w której książka tuż po przeczytaniu bardzo Wam się podobała, a z czasem zaczęliście się zastanawiać, jak w ogóle mogliście dać jej pozytywną ocenę? Otóż ja mam tak w przypadku tej serii. Wiem, że wiele osób zachwyca się Kruczym Cyklem i zdobywa on coraz większą popularność wśród polskich książkoholików, ale naprawdę nie rozumiem dlaczego.

Tak, jak w przypadku poprzedniego tomu, przez pierwsze trzysta stron miałam ochotę się zabić i rzucić książką przez okno, a potem podążyć jej śladem, zachodziłam w głowę, po co ja to w ogóle czytam, w ogóle nie rozumiałam, co mam przed oczami… Aż tu nagle BUM! i nie mogę się oderwać od lektury, wychwalam książkę pod niebiosa i w takim stanie docieram do ostatniej strony. Czy ktoś mógłby mi to wyjaśnić…?

Nie wiem, czy będę w stanie przybliżyć fabułę lepiej, niż zrobił to sam opis książki, gdyż w moich oczach nie działo się tam wiele więcej. Oczywiście było sporo rzeczy, o których warto wspomnieć, ale to już zakrawałoby o spoilery, a tego jednak wolałabym uniknąć. Mogę Was jednak zapewnić, że podczas lektury nie będziecie się nudzić, gdyż praktycznie przez cały czas coś się dzieje, rzadko kiedy jest chwila na zastanowienie się nad tym, co się właściwie dzieje.

Mimo tego, że całość nie do końca mi się spodobała, muszę przyznać, że autorka oczarowała mnie tym, jak poprowadziła swoje postaci. Mam tu na myśli naszych kochanych kruczych chłopców, bo niestety Blue i reszta jej rodzinki doprowadza mnie do szału. Jednak mimo wszystko jeśli w przyszłości sięgnę po kolejny tom cyklu, to tylko ze względu na Ronana, Ganseya, Adama i Noah.

Krótko i zwięźle podsumowując, Złodzieje snów (jak i cała seria) to dobra książka, lecz w jakiś magiczny sposób nie trafia w moje gusta. Mimo prób, starań i wysiłków nie potrafię czerpać przyjemności z czytania, przez większość czasu jest to dla mnie istna męczarnia. Chociaż zakończenie narobiło mi ochoty na sięgnięcie po kolejny tom, nie wiem, kiedy – o ile w ogóle – to zrobię.

6/10
Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 3,4 cm

8/10

[70] Król Kruków - Maggie Stiefvater

10:10:00

Tytuł oryginału: The Raven Boys
Autor: Maggie Stiefvater
Przekład: Małgorzata Kafel
Wydanie: Wydawnictwo Uroboros
Premiera: 19.06.2013
Liczba stron: 487

Jedna dziewczyna i trzech chłopaków. Blue pochodzi z rodziny wróżek, jest medium do kontaktów ze światem zmarłych. Gansey, Adam i Ronan, trzej przyjaciele z elitarnej szkoły dla chłopców, obsesyjnie poszukują tajemniczych linii mocy oraz legendarnego Króla Kruków – Glendowera. Z ich powodu pozornie ciche i spokojne miasteczko Henrietta staje się scenerią niezwykłych wydarzeń. Gdy chłopcy razem z Blue trafią do magicznego lasu, gdzie czas płata figle, nic już nie będzie takie samo…

Król Kruków | Złodzieje snów

Witajcie w Henrietcie. Miasteczko mogłoby wydawać się najspokojniejszym miejscem na świecie, gdyby nie:
1. Blue Sargent, córka wróżki, pomagająca całej rodzince przy kontaktach z zaświatami, nad którą od urodzenia ciąży klątwa;
2. Gansey, Adam i Ronan, uczniowie Aglionby, którzy cały wolny czas poświęcają na poszukiwania tajemniczego Glendowera i równie tajemniczych linii mocy;
3. Barrington Whelk, nauczyciel łaciny z Aglionby, mający więcej mrocznych sekretów niż ktokolwiek inny.
Dopóki każdy żyje swoim życiem, nie dzieje się nic nadzwyczajnego. Jednak kiedy Blue i chłopcy z krukami połączą swoje siły, przyjdzie czas na wiele rzeczy, na które sami musicie znaleźć wytłumaczenie.

Generalnie akcja w książce rozwija się bardzo, ale to bardzo długo; autorka skupia się na mniej ważnych rzeczach przez ponad połowę książki, żeby pod koniec móc śmiało przygnieść nas informacjami i wydarzeniami. Nie powiem, żeby ten pomysł był zły, ale szczerze mówiąc, spodziewałam się czegoś innego.
Ale za to chyba po raz pierwszy spotykam się z takimi bohaterami. Chodzi mi o to, że po raz pierwszy główna bohaterka nie irytuje mnie w żadnym aspekcie, nie ma chłopaka, do którego mogłabym wzdychać, a wątek miłosny po prostu umarł. Czy może inaczej, nawet się w pełni nie rozwinął. Był tak delikatnie wpleciony w akcję, że momentami sama byłam w szoku, że w ogóle udało mi się go zauważyć.
Sam pomysł i wykonanie bardzo mi się podoba. Okładka, w której się po prostu zakochałam. Wnętrze także niczego sobie. I historia, która nigdzie wcześniej się nie pojawiła. Autorka, którą znam z serii Drżenie, wyraźnie dobrze się czuje w tych klimatach, i oby tak pozostało.

Król Kruków to wciągająca, chociaż rozwleczona opowieść przepełniona magicznymi mocami, obecnością duchów, przystojnymi chłopakami i zagadkami. Pokazuje wagę przyjaźni, odwagi i wytrwałości w tych najtrudniejszych momentach. Możecie czuć się zagubieni, ale z pewnością się nie zawiedziecie.

8/10
Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 3,5 cm

Older
Stories

Wyścig śmierci

Złodzieje snów

[70] Król Kruków - Maggie Stiefvater

Strony

statystyka

wyzwanie 2016

2016 Reading Challenge

obserwatorzy

archiwum

oceny

wydawnictwa

autorzy