Biblioteczka Blanki: Initium

[27] Jude Watson - 39 wskazówek: Sekret grobowca

12:00:00

[25] Peter Lerangis - 39 wskazówek: Złodziej miecza

12:00:00

Tytuł oryginału: THE 39 CLUES: The Sword Thief
Autor: Peter Lerangis
Przekład: Grażyna Smosna
Wydanie: Wydawnictwo INITIUM
Liczba stron: 174

W pościgu za trzydziestoma dziewięcioma wskazówkami obowiązuje tylko jedna zasada: NIE UFAJ NIKOMU. Lecz kiedy w poszukiwaniu trzeciej wskazówki czternastoletnia Amy Cahill i jej młodszy brat Dan trafiają do Japonii, są zdani na pomoc niesłownego wuja Alistaira Oh. Czy będą tak naiwni, by podjąć z nim współpracę? Gra toczy się o najwyższą stawkę, więc Amy i Dan mogą nie mieć wyboru. W rodzinie Cahillów sojusze z krewnymi bywają jednak śmiertelnie niebezpieczne…

„Pisk szczęścia uwiązł mu w gardle, gdy radość ustąpiła miejsca myśli, po której zrobiło mu się ciemno przed oczami.” [s. 152]
- cytat bardzo dobrze oddaje sytuację dzieciaków właściwie przez cały czas trwania akcji :P

Seria 39 wskazówek:
Labirynt kości | Fałszywa nuta | Złodziej miecza | Sekret grobowca | Czarny krąg

Jesteśmy już przy 3 tomie przygód młodych Cahillów, za wszelką cenę próbujących pozbyć się czyhających na każdym kroku rywali w walce o największy skarb na świecie. Tym razem Amy i Dan trafiają do Japonii, gdzie starają się rozwikłać tajemnicę zagadkowych mieczy. Już na samym początku wyprawy na drugi koniec globu napotykają problemy w postaci Iana i Natalii Kabra. Na szczęście na pomoc przybywa im ich znienawidzony kompan, Alistair Oh. Amy nagle zdaje sobie sprawę z tego, że jeden z konkurentów staje się jej coraz mniej obojętny, a wujek Oh wystawia dzieciaki na ciężką próbę i bardzo traci w ich oczach.

Ciężko rozpisać się nad książką, która ma niecałe 200 stron. W dalszym ciągu nie zwróciłam uwagi na to, że każdy tomik został stworzony przez innego autora, wszyscy starają się jak najlepiej oddać klimat z góry narzucony przez Riordana. I całkiem nienajgorzej im to wychodzi! Książka jest niesamowicie krótka, więc bardzo szybko się ją czyta (ja zrobiłam to w niecałe 40 minut). Akcja jak zwykle jest szybka, zawrotna, bardzo łatwo stracić wątek i przestać ogarniać to, co się dzieje. Najwięcej kłopotu jest chyba z postaciami – w jednej chwili wszyscy są mili, słodcy i pomocni, a zaraz potem robią wszystko, by jak najbardziej uniemożliwić dzieciakom wszelkie działania.
Jak na tak krótką historię bardzo często czytelnik jest stawiany w niepewności, momentami ciężko jest cokolwiek zrozumieć i przewidzieć kolejny ruch.

Złodziej miecza, mimo swoich rozmiarów, jest dość wciągającą i zapierającą dech w piersiach książką. Jest dedykowana zdecydowanie młodszym czytelnikom, jednak ci starsi też mogą przy niej przyjemnie spędzić czas. Krótka, treściwa i niezobowiązująca lektura na chwilę wolnego czasu :)

Ocena książki: 7/10

Książka bierze udział w wyzwaniu Przeczytam tyle, ile mam wzrostu
(1,3 cm)

***

Krótka recenzja na nudny wieczór :D
W czasie, kiedy recenzja się pojawi, ja będę się wygrzewać na słoneczku w Wenecji ^^ Jak wrócę, postaram się wrzucić jakąś notkę ze sprawozdaniem i kilkoma zdjęciami, jeżeli będziecie chcieli :) Piszcie!

8/10

[7] Gordon Korman - 39 wskazówek: Fałszywa nuta

14:39:00

Tytuł oryginału: „THE 39 CLUES: One False Note”
Autor: Gordon Korman
Przekład: Grażyna Smosna
Premiera wydania:
Świat – 2008
Polska – 2012
Wydanie: Wydawnictwo INITIUM
Liczba stron: 179

Trwa pościg za 39 wskazówkami chroniącymi dostępu do niewyobrażalnej potęgi. Czternastoletnia Amy Cahill i jej młodszy brat Dan – ku własnemu zdziwieniu – wysuwają się na prowadzenie. Poszukiwania prowadzą ich do Wiednia, a kluczem do odnalezienia kolejnej wskazówki ma być zdobyty przez rodzeństwo fragment zakodowanych nut Mozarta. Śledzeni przez żądnych władzy krewnych, Amy i Dan nie są pewni, czy zbliżają się do zwycięstwa, czy raczej do śmiertelnej pułapki.

„Byliśmy nikim, a teraz możemy zmienić losy świata…”

Seria „39 wskazówek”
Tom 1 | Tom 2

I oto druga część przygód młodego amerykańskiego rodzeństwa. Tym razem, co początkowo było dla mnie niemałym zaskoczeniem, nie wyszła ona spod pióra pana Riordana. Nie znam żadnej książki wydanej przez Gordona Kormana, ale po lekturze Fałszywej nuty mogę zakładać, że będą one bardzo dobre! Może kiedyś uda mi się coś wynaleźć i przeczytać J

W tej części Amy i Dan, będąc w posiadaniu pierwszej wskazówki i zarazem wysuwając się na prowadzenie w momentami dość brutalnej walce o dziedzictwo rodu Cahillów, zwiedzają kolejne kraje wraz z opiekunką Nellie oraz niezwykle wybrednym kotem babci Grace, Saladinem. Najpierw udają się do Wiednia, potem do Wenecji, a na samym końcu do… Japonii. Cała akcja jest bardzo szybka, podobnie jak dzieciaki próbujące uciekać przed swoją własną rodziną. Mimo ich młodego wieku, praktycznego braku wszelkich umiejętności, nie licząc wielkich zapasów zdrowego rozsądku i dziecięcej pomysłowości, oraz wzlotów i upadków, momentów triumfu i porażki, świetnie dają sobie radę i pokazują, nie tylko współzawodnikom, ale też wszystkim czytelnikom, że jeśli chce się coś osiągnąć, to nic nie staje na przeszkodzie, aby to uczynić.

Jak już wcześniej wspomniałam, zaskoczyła mnie zmiana autora książki. No bo przecież, jak to, kilkanaście książek w serii i każda wydana przez kogoś innego? Niemożliwe! A jednak. I nie dość, że możliwe, to jeszcze bardzo dobre. Pan Korman utrzymał bohaterów oraz sytuacje na swoim miejscu, nic ani nikt się nie zmienił. Ten sam humor, identyczne postaci, odrobinka tajemniczości i równie skomplikowane zagadki… Nic, tylko pogratulować!

Koniec końców, naprawdę dobra książka. Niecałe 200 stron przeczytałam w godzinę, może półtorej. I mimo jej „przeznaczenia” dla dzieci i młodzieży, trochę starsze osoby również mogłyby się zagłębić w lekturze tej serii i ocenić ją bardzo dobrze. J

Ocena książki: 8/10

***

I oto kolejna recenzja, jak obiecałam ;) Udało mi się zarezerwować trochę czasu na codzienne czytanie, więc będę nadrabiać braki najlepiej, jak tylko mogę!

9/10

[3] Rick Riordan - 39 wskazówek: Labirynt kości

22:52:00

Tytuł oryginału: „THE 39 CLUES: The Maze Of Bones”
Autor: Rick Riordan
Przekład: Grażyna Smosna
Premiera wydania:
Świat – 2008
Polska – 2012
Wydanie: Wydawnictwo INITIUM
Liczba stron: 239

Co byś zrobił, gdyby nagle okazało się, że twoja rodzina jest jedną z najbardziej wpływowych w dziejach ludzkości? A gdyby powiedziano ci, że źródło jej potęgi zostało ukryte w postaci 39 wskazówek w różnych zakątkach świata? Gdybyś stanął przed wyborem: wziąć milion dolarów i odejść lub otrzymać pierwszą wskazówkę, jaka byłaby twoja decyzja?
Amy i Dan Cahill bez wahania wybrali wskazówkę, rozpoczynając tym samym bardzo niebezpieczny wyścig.

„Milion dolarów czy wskazówka? Mają państwo pięć minut na podjęcie decyzji.”

Tak, wreszcie udało mi się zacząć przygodę z trzydziestoma dziewięcioma wskazówkami. Właściwie nie spodziewałam się, że tak szybko mi się to uda, ale dałam radę. Było warto!

Nastoletnie rodzeństwo, Amy i Dan Cahillowie, stoją na skraju rozdarcia psychicznego. Jedyna osoba z rodziny, z którą mogli w normalny sposób porozmawiać, niedawno zmarła, ciotka Beatrice ciągle stoi nad ich głowami i pilnuje porządku, a na dodatek szykuje się rodzinny zjazd z okazji pogrzebu babci Grace. Gdy rodzeństwo stawia się na zgromadzeniu Cahillów, co krok natykają się na znienawidzonych członków rodziny. Jedyne, co ich wszystkich łączy, to oczekiwanie na odczytanie testamentu. Każdy liczy na to, że odziedziczy po Grace wielką posiadłość oraz ogromną sumę pieniędzy. Ku zdziwieniu wszystkich, z Amy i Danem włącznie, testamentem okazuje się być przemowa Grace. Cahillowie usłyszeli, że każdy ma wybór odnośnie spadku – spieniężyć czek warty milion dolarów i odejść, raz na zawsze zapominając o babci, bądź otrzymać wskazówkę, która może doprowadzić ich do jednego z największych skarbów w historii. Co zrobiło rodzeństwo? Oczywiście, na przekór Beatrice i całej reszcie Cahillów, wybrali wskazówkę:
Richard S. stał u wiedzy wrót i spisał tych żale, którym przyświecała ranna zorza.
Wiecie o co chodzi? Bo ja nie. Ale Amy i Dan owszem! I tutaj zaczęła się ich przygoda, pełna zwrotów akcji, niespodzianek (niekoniecznie przyjemnych), kłótni i wielkiej rywalizacji.

Jak na moje oko, książka jest pomieszaniem kilku innych pozycji, mimo tego, iż jest z nich wszystkich najstarsza. Ja znalazłam tutaj fragmenty brzmiące jak rodem z twórczości Dana Browna – zagadki, wskazówki, odkrycia, i inne podobne elementy. Z drugiej strony, widzę podobieństwo do Igrzysk śmierci – stała rywalizacja, tworzące się grupy, które wzajemnie próbują się zniszczyć. Jednak czy to przeszkadza w polubieniu książki? Ależ skąd. Nawet wręcz przeciwnie, dodaje jej tej odrobiny uroku!
Drugim ogromnym plusem jest autor. Rick Riordan, mój osobisty mistrz pióra i historii. Na początku obawiałam się, że ta książka nie będzie tak dobra jak seria o Percym czy rodzie Kane. Na całe szczęście, i tym razem się nie zawiodłam. Dlatego też żałuję, że kolejny tom tego cyklu został napisany przez kogo innego. Ale, kto wie, może okaże się lepsza?

Książka sama w sobie jest bardzo krótka i treściwa. Pisana lekko, z odrobiną ironii i dużą dawką humoru. Polecam na nudne podróże, ciepłe wieczory, czy na każdą inną sytuację. ;)

Ocena książki: 9/10

***

Jej, kolejna recenzja za mną. Coraz lepiej! Mam nadzieję, że się spodoba. :)

[27] Jude Watson - 39 wskazówek: Sekret grobowca

[25] Peter Lerangis - 39 wskazówek: Złodziej miecza

[7] Gordon Korman - 39 wskazówek: Fałszywa nuta

[3] Rick Riordan - 39 wskazówek: Labirynt kości

Strony

statystyka

wyzwanie 2016

2016 Reading Challenge

obserwatorzy

archiwum

oceny

wydawnictwa

autorzy